مانند یک آلاسکای یخزده جلوی در مدرسه منتظر اتوبوسی بودم تا محض رضای خدا مرا به خانه مادربزرگم که طی مذاکراتی قرار شده بود به آنجا بروم برساند... ده دقیقه ای طول کشید و بالاخره یک اتوبوس قرمز رنگ که با خطی کوفی روی آن نوشته بود میدان انقلاب دیده شد.با ذوق سوار شده و کارتم را زدم و ایستادم و نگاهم را برای پیدا کردن یک جای خالی برای نشستن گردانم.اما دریغ از یک ذره جا آنهم فقط برای من...

به ناچار با گرفتن میله ای چسبناک و زنگ زده بی خیال شدم.میله ی بدی نبود . ولی انگار صد سالی بود که کار کرده بود ومربوط به دوران حکومت قاجار بود.ریخت و قیافه اش مرا یاد آن دفترچه ی یادداشت فسیل شده ی دختــر خاله ام می انداخت که هنوز که هنوز است با وجود نبود یک جای خالی برای نوشتن و چسباندن عکس های باربی و....  اما هیچ گاه از یاد و خاطر او فراموش نمی شد.بی شک با ادامه ی این وضعیت دفترچه مذکور در آینده ای نزدیک به یکی از آثار میراث فرهنگی بدل میشد.

در همین افکار ولو بودم که چند خانم محترم که انگار علاقه ای به گرفتن رژیم و اطلاعاتی راجع به تناسب اندام نداشتند وارد اتوبوس شدند.... آنهم نه یکی یکی....بلکه دسته جمعی..و شروع به هل دادن من و چند تن از دوستان و هم کلاسی ها کردند.

باورود این بانوان گرامی احساس کردم هر چه اکسیژن در فضای اطرافم بود خارج شد و حس خفگی به من دست داد.انگار ما ها که 4 تا هم بیشتر نبودیم آن میان به گلابی شباهت داشتیم و اصلا انسان هم به حساب نمی آمدیم چه برسد به رساندن اکسیژن به ما...

داشتم خفه میشدم..نبود گاز_O2  و بدتر از آن رعایت نکردن بعضی از این بانوان نسبتا محترم در امر رفتن به حمام و دود غلیظ و بد بوی اتوبوس که انگار اشتباها به جای رفتن به بیرون به داخل می آمد به من احساس رفتن به سوی دیار باقی را می داد. در کنار این موارد از تمامی جهت های شمال و جنوب و شرق و غرب و.... تحت پرس شدن بودم.یکی از دوستانم که مانند من صورتش در حال کبود شدن بود آب دهانش را سفت قورت داد و با صدایی خفه انگار که زیر آب حرف میزد گفت:موافقی ایستگاه بعدی پیاده شیم؟!

با سر حرفش را تایید کرده و به سرعت اگرچه مقصدمان همان جا نبود اما به ناچار پیاده شده و یاد آن بانوان را به دست باد سپردیم.وقتی از اتوبوس پیاده شدم احساس کردم از مادر متولد شده ام.در این مدت زندگی این بار اولی بود که به اهمیت اکسیژن در زندگی پی برده بودم.

"نتیجه ی اخلاقی: خدایا...به هر کس دوست میداری بفهمان که ادکلُن کار حمام را نمی کند."